Aktualności

Na tegorocznej wystawie pokonkursowej są cztery rysunki Witolda Mysyrowicza. Jak co roku, i jak niemal co roku zostały docenione nominacją. Odmalowanego we wściekłym różu Pałacu Kultury jako tyczki służącej pełnemu entuzjazmu skokowi ( w radosną przyszłość?) raczej nikt nie zapomni, nawet oglądając pozostałe 142 prace. Czy to wystarczający powód, aby biorący udział w Satyrykonie niemal od początku […]

Pod Filipa warto się wybrać już na 16.00. Godzinę przed oficjalnym otwarciem Satyrykonu rozpocznie się koncert Sekcji Muzycznej Kołłątajowskiej Kuźni Prawdziwych Mężczyzn z Olą (SMKKPMzO). Zważywszy, że jednym z największych hitów krakowskiego kabaretu jest piosenka o tym, że marzenia się nigdy nie spełniają, na pewno uda im się wprowadzić słuchaczy w entuzjastyczny nastrój.Laureaci Famy, Paki i kilku

W tym roku po czterech latach absolutnej swobody, uczestnicy Satyrykonu znów mieli szansę zmierzyć się z zadanym tematem. Taką formułę, lubianą zarówno przez artystów i widzów, stosuje dziś większość konkursów na świecie. Dlatego właśnie z kolei w Legnicy po 8 latach (2002-2010), przekornie z niej zrezygnowano. Z czasem się okazało – ku żalowi większości zainteresowanych. W

czyli „Skłonności do ostrości” Uniwersytetu Artystycznego w Poznaniu Pracownia Plakatu II prof. Eugeniusza Skorwidera, temat – Satyrykon, autorzy: Patryk Biryłło, Jakub Pechta, Kinga Trafas, Joanna Wilczyńska, projekt plakatu, okładki katalogu i banera „Skłonności do ostrości” Uniwersytetu Artystycznego w Poznaniu – Szymon Szymankiewicz Satyrykon: Tegorocznym „Skłonnościom do ostrości” patronują nazwiska trzech wspaniałych profesorów (Eugeniusz Skorwider, Mirosław Adamczyk,

Dla sympatyków Satyrykonu pozostanie przede wszystkim wielkim autorem jednego z najważniejszych, nagrodzonych Grand Prix rysunków. Rok 1994 i „Witraże”. A było to przecież ukoronowanie trwającej wiele lat znajomości. Satyrykon 1994, Witraże, Grand Prix, Satyrykon 1979 wyróżnienie, Satyrykon 1978 Niemal od początku (1978) Zbigniew Ziomecki, jeden z filarów „Szpilek” i wówczas „światowy” współpracownik zagranicznych pism czynił

rozmowa z Ryszardem Kają  Satyrykon (Beata Adamek): Kilka lat temu pewna zakochana w Pana twórczości (co łączy ją z przynajmniej połową Polski) kobieta napisała, że Pan robi tylko plakaty wyśmienite, bardzo dobre i niezwykle rzadko jedynie dobre, złe się po prostu nie zdarzają. Pan sam swoje plakatowe początki określił jako “żałosne”. Czy są jednak wśród Pana prac takie, które